Philippe Claudel – Zonder Mij (Hardcover/Gebonden)
109 pagina’s
Philippe Claudel (Dombasle-sur-Meurthe,1962) is de auteur van een reeks internationaal succesvolle romans, scenario’s en verhalen. Voor het inmiddels verfilmde Grijze zielen ontving hij de prestigieuze Prix Renaudot en de Grand Prix des Lectrices de Elle, en voor Zonder mij de Prix du Roman France Télévision. Voor Het kleine meisje van meneer Linh won hij de Euregio Literaturpreis. Het verslag van Brodeck werd genomineerd voor de Prix Goncourt. Claudel is eveneens de regisseur van de films Il y a longtemps que je t’aime, Tous les soleils en Avant l’hiver.
In 2012 nam Claudel de plaats in de Académie Goncourt voor de overleden Jorge Semprún
Zonder mij is een intense roman over leven en dood, van de auteur van de bestseller Grijze zielen. In deze roman, die je niet anders dan met ingehouden adem kunt lezen, neemt Claudel de lezer opnieuw mee naar een universum van rouw, waarin pijn en zelfdestructie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Claudels taal is even scherp als fijngevoelig en zijn beelden zijn van een grote zeggingskracht.
De verteller heeft zojuist zijn geliefde verloren. De buitenwereld vervult hem met walging en razernij en alles doet hem pijn. In het ziekenhuis waar hij werkt, brengt hij de dag door met een collega wiens aanwezigheid hij nauwelijks kan verdragen, om maar niet te spreken van het werk zelf. Maar net als hij heeft besloten dat hij zo niet verder wil leven, vindt er een bijzondere ontmoeting plaats die hem van gedachten doet veranderen. Of is het daarvoor al te laat?
Net als in Grijze zielen weet Claudel een spannend en aangrijpend verhaal te vertellen, dat diepe indruk maakt en eindigt in een even dramatische als intrigerende ontknoping. De gevoeligheid en genadeloze trefzekerheid waarmee Claudel de heftige emoties van zijn personage overbrengt, doen denken aan het werk van Céline. Tegelijkertijd kan Claudel zich, door de melancholieke, tedere gloed die in zijn romans oplicht, maar vooral ook door zijn verbluffende vermogen om een verhaal perfect te doseren, meten met de Russische meesters.
Wist de auteur (1962) in ‘Grijze zielen’, de veelgeprezen Prix Renaudot 2003, al te gemakkelijke smartlapeffecten te vermijden, in deze voorgaande roman uit 2000 zijn de emoties zwaarder aangezet en de personages navenant impulsiever. Niet zo verwonderlijk, want de wanhopige ik-figuur, werkzaam in een ziekenhuis, wordt verteerd van liefde voor zijn tweejarig dochtertje, met wie hij na de plotselinge dood van zijn vrouw alleen door het leven moet. En in het ziekenhuis moet hij ook nog eens samen met een hork van een collega een vrouw, wier dochter zojuist is omgekomen bij een verkeersongeluk, bewegen haar organen ter transplantatie af te staan. Kun je dan nog afstandelijk professioneel je werk blijven doen? Nee dus. Na de onvermijdelijke explosie de catharsis. Afgezien van wat karikaturale accenten hier en daar zal deze rouwverwerking toch veel lezers kunnen aanspreken.
Bespaar portokosten bekijk ook mijn andere advertenties
