De uitgeverij zegt “intens bedroefd en diep getroffen” te zijn door zijn dood.
Sinds de jaren vijftig bouwde de in Den Haag geboren schrijver een aanzienlijk oeuvre op en ontving hij diverse onderscheidingen voor zijn werk. Bekende boeken zijn onder meer het veelgeprezen Het leven is vurrukkulluk uit 1961, dat werd verfilmd, en Een liefde in Parijs uit 2004. In 2018 maakte hij bekend te stoppen met het schrijven van romans en columns. In totaal schreef hij gedurende zo’n zeventig jaar tientallen boeken.
Bekende boeken van zijn hand zijn: Liefdes Schijnbewegingen (1963), Tjeempie! of Liesje in Luiletterland (1968) en Tot Zoens (1986). Het werk van Campert wordt gekenmerkt door een weemoedige, ironische toon.
Veel werk is autobiografisch en heeft als thema de confrontatie tussen droom en werkelijkheid. Vaak gaan zijn verhalen over mislukking, machteloosheid of verdriet, maar het wordt nooit zwaar. Daarover zei hij: “Ik wil graag een lichte toon hebben. Anders wordt het bij mij veel woordgeraas met een steeds kleiner inhoudje. Ik vind het leuk de mensen aan het lachen te maken.”
Campert weigerde ridderorde
Na zijn middelbareschooltijd ging Campert aan de slag met het schrijven van vertalingen en reclameteksten en ook maakte hij gedichten. Hij richtte in 1950 het literaire tijdschrift Braak op, wat fungeerde als platform voor experimentele dichters. In 1976 won hij de P.C. Hooft-prijs voor zijn poëziewerk.
Campert kreeg in 2011 de Gouden Ganzenveer en in 2015 de Prijs der Nederlandse Letteren, een driejaarlijkse oeuvreprijs voor een auteur die een belangrijke plaats inneemt in de Nederlandstalige literatuur. In 2000 wilde men hem benoemen tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, maar de schrijver weigerde de onderscheiding.
De auteur schreef ook vele columns. Van 1996 tot 2006 had hij samen met Jan Mulder een gezamenlijke column (CaMu) op de voorpagina van de Volkskrant. In 2014 startte Campert met een column op de achterpagina van de krant. Ook in Elsevier had hij een eigen rubriek, net als zijn vader, de dichter Jan Campert, decennia eerder.
In de jaren zeventig, toen Campert al bekend was, raakte hij door huwelijksperikelen en drankgebruik in een crisis en leek het even gedaan met zijn schrijverschap. In de jaren tachtig maakte hij een comeback en in 2010 trok hij nog op tachtigjarige leeftijd met Mulder en Bart Chabot langs de theaters.
Campert was tot 1958 getrouwd met Freddy Rutgers. De auteur trouwde in 1961 met Lucia van de Berg en met haar kreeg hij twee dochters. Na de scheiding van Van de Berg leerde hij de tien jaar jongere Deborah Wolf kennen, met wie hij in 1996 na meerdere relatiepauzes trouwde.
De auteur zou eind deze maand 93 jaar zijn geworden.